Delft.business: doorwerkers zijn goud waard

Foto’s gemaakt door: Sarah Marchioda

In dit artikel van Delft.business komt voor hoe na hun pensioen blijven werken van grote waarde zijn door hun ervaring, vakmanschap en motivatie. Daarnaast benadrukt het hoe samenwerking tussen generaties zowel werknemers als organisaties sterker maakt.

Geschreven door: Paulien Derwort

Hieronder de tekst van het artikel:

Nog steeds bestaat het beeld dat je pensioenleeftijd een harde knip is: van het werkende leven naar zeeën van tijd. Maar dat doet geen recht aan veel ouderen die nog veel te bieden hebben. WestCord Hotel Delft werkt daarom met senioren via ZilverWerkt. “We halen er vakmanschap en energie mee in huis.”

“Mijn vader is 82 en de oudste boa van Nederland”, vertelt Chantall Olthoff, managing director bij ZilverWerkt. “Ik zie om me heen hoeveel ouderen nog vol in het leven staan. Maar dat staat haaks op het beeld van ouderen die niet meer mee zouden kunnen. In een vergrijzende samenleving moeten we leeftijdsinclusiviteit echt normaliseren.” ZilverWerkt bemiddelt mensen die de AOW-leeftijd hebben bereikt en graag willen blijven werken. Soms een paar uur per week, soms twee of meer dagen. Werkgevers blijken daar verrassend vaak behoefte aan te hebben.

Ambacht

Bij WestCord Hotel Delft ontstond die behoefte heel concreet. “Ik zocht een goede timmerman om ons meubilair aan te passen”, zegt general manager John Patrick Vermulst. “Ambachtslieden zijn schaars, hebben weinig tijd en zijn duur. Via ZilverWerkt kwam ik in contact met iemand die zijn vak écht verstaat en zelfstandig werkt. Dat beviel zo goed dat ik dacht: hier zit meer in.” In de hotellerie moet veel op korte termijn gebeuren. “We hebben 140 kamers en meerdere zalen; er is altijd wel iets kapot of aan vervanging toe. Het moet in no time opgelost zijn.” Waar hij eerder bedrijven inschakelde, merkte Vermulst nu een verschil. “Doorwerkers zien wat er moet gebeuren. Als iets niet werkt of lukt, pakken ze zelf de telefoon. Als ze rommel zien, ruimen ze het op. Dat verantwoordelijkheidsgevoel is goud waard.”

Doorwerk-DNA

Volgens Olthoff zit daar de kern. “Onze mensen werken niet omdat het móet, maar omdat ze het wíllen. Ze hebben een basisinkomen en kiezen bewust voor een rol die bij hen past. Die intrinsieke motivatie voel je terug in hun houding.” Er bestaan nog hardnekkige vooroordelen: dat oudere werknemers minder digitaal vaardig zijn, vaker ziek of niets meer willen leren. “Dat klopt simpelweg niet”, zegt Olthoff. “We selecteren zorgvuldig en kijken naar het ‘doorwerk-DNA’: sociaal, proactief en eerlijk over wat je kunt. Veel kandidaten hebben een schat aan levenservaring en durven verantwoordelijkheid te nemen.” Voor Vermulst is dat dagelijks zichtbaar. “Ze zijn niet bang om iemand aan te spreken of een besluit te nemen. Jongere collega’s trekken zich daaraan op. Ze zoeken ook toenadering: hoe pak jij dit aan? Dat kennis delen gaat heel natuurlijk.

Versterken van generaties

De samenwerking past binnen een bredere visie op goed werkgeverschap. “Je moet als organisatie nadenken over hoe je verschillende generaties laat samenwerken”, zegt Vermulst. “Gen Z heeft andere verwachtingen van werk dan de generatie daarboven. Dat is niet goed of fout, maar je moet het wel organiseren.” Olthoff ziet daarin een maatschappelijke opgave. “We kijken vaak eendimensionaal naar functies en leeftijden. Terwijl mensen na hun pensioen nog prima een andere rol kunnen vervullen, soms zelfs met een demotie waar ze juist blij van worden. Minder druk en meer plezier.” Dat betekent ook dat iemand soms een heel nieuw carrièrepad inslaat. “Iemand die altijd een kantoorbaan heeft gehad, maar zelf een zeer vaardig klusser is, kunnen we soms ook een technische baan aanbieden.” ZilverWerkt begeleidt zowel de doorwerker als de organisatie. “We nemen de tijd om iemand echt te leren kennen. Wat is de thuissituatie? Hoe digitaal vaardig is iemand? Wat zoekt iemand in een team? Die informatie is essentieel voor een goede match.”

Je hoort erbij

Wat levert het op? “Kwaliteit”, zegt Vermulst zonder aarzelen. “En rust. Als ik een technisch medewerker bel via ZilverWerkt, weet ik dat het werk goed gebeurt. Geen eindeloze tegenvragen, maar gewoon doen.” Maar ook financieel kan het aantrekkelijk zijn: doorwerkers vallen onder een andere regeling, waardoor de loonkosten lager liggen en een vast dienstverband niet altijd nodig is. Maar minstens zo belangrijk is het menselijke aspect. “Ze horen er hier echt bij”, zegt Vermulst. “Je bent geen losse kracht, je bent onderdeel van het team. Dat sociale stuk is voor veel doorwerkers ook een belangrijke motivatie.” Olthoff ziet dat ook: “We zien wat er gebeurt als mensen níet meer mogen werken, terwijl ze dat wél willen. Dat doet iets met je eigenwaarde. Doorwerken normaliseren is niet alleen goed voor werkgevers in een krappe arbeidsmarkt, maar ook voor mensen zelf.

Doorwerker aan het woord

Aad de Rouville (67) werkt drie dagen per week bij de technische dienst van Hotel Arsenaal, onderdeel van WestCord Hotel Delft. Stilzitten? Dat is niets voor hem. “Ik heb altijd hard gewerkt. Dan ga je niet ineens stoppen.” Na een lange loopbaan in het bedrijfsleven richt hij zich nu op praktische klussen: lampen vervangen, reparaties uitvoeren en storingen oplossen. “90 procent los ik zelf op. En als ik iets niet weet, zoek ik het uit.” De vrijheid spreekt hem aan. “Ik kan hier zelf initiatief nemen en werk zonder stress, maar met veel waardering. En ’s avonds heb ik aan tafel altijd wel een mooi verhaal.”